Blog

  • Zihnimin Genel Merkezi!
    Posted in: Aforizmalar

    Olabildiğince iyot kokuyor sokaklar. Alabildiğine anason caddeler. Yürüdüğüm yollar, aşındırdığım kaldırımların hepsinde benden önce yürümüş bir sarhoşun ayak sesleri tırmalıyor kulaklarımı.Küçük kanalatlarındaki toz zerreciklerinin önümü aydınlattığı kelebekler eşlik ediyor uzun zaman önce içimde ölen aşkın naaşını kaldırırken. Önümde selam duruyor kucağında aşk tohumu taşıyan bir avuç toprak. Karanlığa doğru attığım her adım da önce sesler […]

  • 548304_385893424776585_1308544495_n
    Diyorum ki…
    Posted in: Aforizmalar

    Giderek silikleşmeye başlayan bir hayatın yükselen sesini, içimin boşluklarına bağlıyorum duygularımın aşırı doz acı aldığı akşamlarda. Takvimler tersten işliyor, ben her geçen an biraz daha küçülüyorum meleklerin gelip papatya kokladıkları gözlerinin içinde. Kütüphane de okuduğum tüm kitapların altını çizdiğim cümlelerden sana bir mektup yazıyorum, virgül yerine zamanı nokta yerine ötesini koyarak. Anlamadın değil mi? Diyorum […]

  • Hayalin!
    Posted in: Aforizmalar

    İçinden hayalin geçen tüm damarlarıma kör düğüm atıp kendimin katili olmayı denedim. Ve hikâye orada başladı! Yalnızların mülteci kampı olarak her gece baskın yapılan bu küçücük evde, camlara perde simsiyah duvarlara tablo olarak asılması gereken yüzün, gözükmeyecek kadar ince fay hatlarına dönüşüp tarih sayfalarının görüp görebileceği en büyük depremi yarattı herkesin gördüğü fakat kimsenin umursamadığı […]

  • Hayvan İniltisi!
    Posted in: Aforizmalar

    Hayvan iniltileri çıkartarak bedenimden bir parça kopartıyorum hayrın şerre döndüğü akşam üzeri vakitlerinde. Şerrinden korktuğum tek canlının (senin) gözbebeklerinden akan yaşlarla yıkayıp kimsenin umursamadığı eski bir hastanenin ücra köşesinde ölümü bekleyen bir hastaya hayır oluyorum.

  • Sen Gibi!
    Posted in: Aforizmalar

    Beni kimse sevmedi sen gibi! Ölüm sessizliğiyle susarak kimse dinlemedi beni! Evrenin en ücra köşesinde kimse beklemedi beni! Gece uykusundan kan ter içinde gözyaşına boğularak kimse anmadı beni! Annesiyle kavga ettiğinde omzumda kimse ağlamadı benim! Yağmur altında yürürken kimse adımı sayıklamadı benim! Başka birinin gözlerine bakmak zorunda kaldığında kimse sen gibi özlemedi beni! Konuşmak isteyipte […]

  • Fay Hattı!
    Posted in: Aforizmalar

    İçinden hayalin geçen tüm damarlarıma kör düğüm atıp kendimin katili olmayı denedim. Ve hikâye orada başladı! Yalnızların mülteci kampı olarak her gece baskın yapılan bu küçücük evde, camlara perde simsiyah duvarlara tablo olarak asılması gereken yüzün, gözükmeyecek kadar ince fay hatlarına dönüşüp tarih sayfalarının görüp görebileceği en büyük depremi yarattı herkesin gördüğü fakat kimsenin umursamadığı […]

  • Bazı Geceler!
    Posted in: Orta Halli Cümleler

    Çıldırdığımı hissettiğim gecelerin sonlarında gözlerimi diktiğim tavandan ayırıp sen vardın demek yerine sen varsın demek istiyorum avuç dolusu yeminle.   Özgür Kara

  • Yaralar!
    Posted in: Orta Halli Cümleler

    Vücudumdaki bütün yaraların kabuk bağlamaya başlamasıyla öğrendim, hayata karşı sırtımı dönük yaşayamayacak kadar güvensiz biri olduğumu.   Özgür Kara

Twitter

Özgür Kara Facebook

Arşivler