Özgür Kara

Yeraltı Edebiyatının Yer üstü Şehzadesi

0

Ölüm Marşı!

Nerede senin adin zikredilse, yetmiş yedi oğlundan birini kurban eder yaslı iblis. Geride kalanların kulaklarına tek tek fısıldar, o ismi ağzına alan herkesin kılcal damarlarından girip şah damarlarını patlatın diye. Nerede bir büyücü intihar etse, senin adin okunur kanayan kulaklarına. İsrafil’in suruyla bestelediği ve hiçbir insanoğlunun senfonileştiremediği o ölüm marşı eşliğinde.

0

İhaneti Gösteren Pusula!

İhaneti gösteren bir pusulaydı gözleri. Ne zaman baksam hep ölüm senaryoları okudum.

0

Yalan Dumanı!

Boğazımı yakan bir yalan dumanından ibaretti bakışları…

0

Kokun!

Damarlarımda gezinen morfinden daha etkili olan kokun tip dünyasında en etkili sakinleştirici olarak kullanılıyordu.  

0

Umut Tanecikleri!

Yeryüzüne kendini bırakarak intihar ettiğini zanneden ilk yağmur tanesiyle beraber dökülen yapraklara takılıp düşüyordu gözlerimdeki umut tanecikleri senin her bir bakışında.

0

Ürkeklik!

Dünyaya ilk defa gelen meleğin ürkekliğini taşıyorum karşılaştığımız zaman!  

0

Kanlı Gözbebekleri!

Şizofren şairler mezarlığındaki eti çürümemiş son aşığın kanlı gözbebeklerinden çaldım senden başka duyacak olan her insanın kulaklarını kanatacak tarifi mümkün olmayan aşk şiirini…

0

Hikaye!

Dünya var olduğu günden bu yana sayısı hiçbir zaman bilinemeyecek savaşlara ev sahipliği yaptı. Daha ilk insanlar olarak bildiğimiz Habil ve Kabil’den bu güne kadar kaç savaş yapılmıştır bilinmiyor. Misal İstanbul, kaç medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Kaç zalim komutanın tecavüzüne uğramıştır da, boğazın serin sularında almıştır abdestini, lodosla beraber savururken gün yüzü görmemiş küfürlerini. Kaç…

Continue Reading

0

Göz kapaklarından firar eden günyuzü görmemiş aşk sözlerine ev sahipliği yapıyorum.  

0

Aşk ve Acı!

Aşk; acının karanlıktan olma tek erkek evladıdır…    

1 2 3 4 5 6 67