Yalnızlık!

Her insanın kimliğine doğuştan yazılı olan tek şeydir yalnızlık.  

Gökkuşağından Uçurtma!

Sahi, gülüşündeki renkleri toplasam dünyamın üzerinde Gökkuşağından bir uçurtma yapabilir miyim?

Sonra Döndüm ve Dedim ki!

Sonra dedim ki; Dudaklarında son bulsun hayatım.

Aştan ve Sevgiden Yoksun Bir Dünya!

Ruhumu kemirip bedenimden ayırarak amansız bir acının içine attıktan sonra, aşktan ve sevgiden yoksun bir dünya kurdum kendine.

Adının Geçtiği Cümleler!

Her günü bırak, her an nefesim yeni bir renge bürünüyor içinde adının geçtiği cümleler kuranların gırtlağı kuruduğunda!

Beni Sev, Beni Koru!

Ben her gece rüyamda sana sarılırken, annemin “kalk oğlum yine duvarları yumrukluyorsun” sesiyle uyanıyorum. Ve yine her gece, senin o bal rengi gözlerini dünyanın sekizinci harikasıymış gibi yağlı tablo şeklinde kalbime çizen Rabbime yalvarıyorum. Avuç içlerimde söndürdüğüm

Vazgeçtim!

Ben artık kaldırımlarda gölgemi, sokak başlarında unuttuğum biramı, evde her gece sızdığım kanepemi, yanından geçtiğim her insanın iki dudağının arasında ismimi aramaktan uzun zaman önce vazgeçtim.  

Neden mi yalnızım?

Neden mi yalnızım? Çünkü henüz benim gibi dışarıdan bir, ama içten bakınca bin parça olmuş Nar’a benzeyen birine, elinde bıçakla yaklaşan birini görmedim.

Önemli Olamadım!

Acil durumlarda 112’den önce aranan numara oldum hep. Sır küpü oldum, sabır taşı oldum, ağlama duvarı oldum ama ÖNEMLİ OLAMADIM!

Sen Şiir Oku!

Sen bana şiir okudun da, ben göğsümdeki boşluğu sesinlemi doldurmadım?